۱
تورها که رها شدند

همه چیز چند ماهی عقب افتاد

فقط ساحل می دانست
                               دریا به ته خط رسیده است


۲
تا با زار گریه کنی و برگردی

سهم تو از این همه آب 
                             چشمهاییست                                  
                                           که تنها  تر می شوند 


تازگی سفره ی دلت باز که می شود
                                         
                               می فهمم

                                 چقدر حسرت برای نخوردن داری

۳
مادر بزرگ نمی دانست،دریا را روی کدام موج بگیرد

بیچاره وقتی که مرد     
                             لباس پولک دوز تن کرده بود

رادیو اما چیزی نگفت...

تنها جمعه ای به خشکی رسید
  
که دیگر دل ودماغی برای سوختن نداشت



داغتان روی دلم مانده
 
صبح خورشید را بالا می آورم...