| تبليغات | X |
لعنت به تمام آنها که خوابیده اند. کیانوش آسا یار دبستانی مان در علم و صنعت و دانشجوی کارشناسی ارشد طی درگیری های 25 خرداد میدان آزادی کشته شد و ما که تا امروز از حال او بی خبر بودیم به لطف تماس چکمه پوشان کثیف با خانواده اش فهمیدیم که انسانی داده ایم و باید مرگی تحویل بگیریم.
و اما سلام.من فعلا از لحاظ فیزیکی آزادم و سالم حدودا! با تشکر از دوستانی که این چند روز نگران بودند.حال هیچ کس رو هم ندارم با اجازتون .
بیخیال آنچه بر من رفت به آنچه بر ما رفت حسرت بخوریم!
و اما ادامه ماجرا با چند شعر کوتاه و قاصر:
------------------------------------------
(به ندا آقا سلطان)
کاش می دانستی این روزها چقدر به تو حسودی می کنم
اين روزها هرچقدر شليک می کنم خودم را
به هيچ گلوله ای نمی خورم...
-----------------------------------
ما آسمان را به زمين آورديم
من بر اندام کبودم
ابرهایي گرفته را نقاشی می کردم
تو بر سینه ی حفره حفره ات،
خورشيد سرخ غروب...
-----------------------------------
تظاهرات (تقدیم به کیانوش آسا)
می دويم
فریاد می زنیم
می ايستيم
فرار می کنيم
می خنديم
اشک می ريزیم
و مرگ هر بار يکی از ما را یار می کشد...
-----------------------------------
نمی ترسم از بغض
حتی اگر بی رحمانه گرفته باشد
گلويم را...
می شود به سربازها لبخندی تحويل داد
و برای تسکین
به خنده های مصدق فکر کرد
در صورت زاهدی...
از کبودی چشمهایم نمی ترسم
وقتی عينکی دودی
بهتر از سخنگوی دولت
انکار می کند همه چيز را
برای گلويي پاره و شقيقه ای پاشيده هم
راه حلی پیدا خواهد شد...
.
.
بلند می شوم
و مدارک شناسی ام را برمی دارم
مشتهایم را
و شعارهایی که این روزها
باید دست و پا شکسته فریاد بزنیم...